Tijdens de parlementaire behandeling van de werkkostenregeling heeft de toenmalige staatssecretaris De Jager aangegeven dat intermediaire kosten niet in een vaste kostenvergoeding thuishoren.

De nieuwe staatssecretaris Weekers heeft nu een besluit gepubliceerd waarin wordt goedgekeurd dat onder voorwaarden intermediaire kosten toch in een vaste kostenvergoeding opgenomen mogen worden.

Welke voorwaarden van toepassing zijn, is afhankelijk van de vraag of een werkgever de werkkostenregeling toepast.

Bij toepassing van het huidige regime gelden de volgende voorwaarden:
• De werkgever kan het bedrag van de intermediaire kosten aannemelijk maken;
• Hij specificeert de intermediaire kosten per kostenpost naar aard en veronderstelde omvang;
• Hij onderbouwt de vergoeding, als de inspecteur dat vraagt, met een steekproefsgewijs onderzoek van de werkelijk gemaakte kosten;
• Een aanvullende vergoeding is alleen mogelijk als de werkgever aannemelijk kan maken in hoeverre de werkelijke uitgaven hoger zijn dan het desbetreffende bedrag van de vaste kostenvergoeding.

Bij toepassing van de werkkostenregeling gelden de volgende voorwaarden:
• De werkgever kan het bedrag van de intermediaire kosten aannemelijk maken;
• Hij specificeert de intermediaire kosten per kostenpost naar aard en veronderstelde omvang;
• Hij specificeert de vaste vergoeding naar het bedrag dat ziet op intermediaire kosten, gerichte vrijstellingen en overige posten;
• Hij onderbouwt de vergoeding met een onderzoek naar de werkelijk gemaakte kosten en herhaalt dit als de inspecteur dat vraagt;
• Een aanvullende vergoeding is alleen mogelijk als de werkgever aannemelijk kan maken in hoeverre de werkelijke uitgaven hoger zijn dan het desbetreffende bedrag van de vaste kostenvergoeding.

In het besluit worden nog een paar zaken ten aanzien van de werkkostenregeling verduidelijkt.

Zo wordt bijvoorbeeld aangegeven dat de reisbesluiten voor ambtenaren ook onder de werkkostenregeling (onder voorwaarden) toegepast kunnen worden. Verder wordt aangegeven hoe omgegaan moet worden met terugbetaling van vergoedingen.

Bron: Staatscourant 2010 nr. 19356, 3 december